Patronką Szkoły Podstawowej w Głuchowie została Helena Gieburowska, wieloletni nauczyciel i kierownik naszej szkoły.
Urodziła się 21 maja 1894 roku w Gnieźnie. Córka Zygmunta i Wandy z domu Dzikowskiej. Po ukończeniu studium nauczycielskiego rozpoczęła pracę w zawodzie nauczyciela 1 września 1917 roku, a 16 stycznia 1921 roku objęła posadę nauczyciela i kierownika Szkoły Powszechnej w Głuchowie. Była pedagogiem gorliwym i całkowicie poświęcającym się swoim wychowankom. Stała się klasycznym przykładem „Siłaczki” angażując się w pracę u podstaw. Organizowała i prowadziła kursy szczególnie dla panien i pań.
Po wybuchu II Wojny Światowej Szkoła Powszechna w Głuchowie została zamknięta, a Ona zmuszona do opuszczenia mieszkania w budynku szkolnym. W 1940 roku, 25 maja za swą działalność społeczną w okresie międzywojennym została aresztowana i osadzona w Obozie Koncentracyjnym Ravensbrück. Otrzymała numer obozowy 3580. Dzięki silnej osobowości i hartowi ducha przetrwała niewolę. Po wyzwoleniu obozu 25 kwietnia 1945 roku wraz z grupą Polek została przez Szwedzki Czerwony Krzyż przewieziona do Szwecji na rekonwalescencję po przeżyciach obozowych. Przebywała tam do roku 1947.
Po zakończeniu leczenia wyjechała do Brazylii i zamieszkała w Kurytybie u swojego brata Józefa Gieburowskiego, który w tym mieście do roku 1939 pełnił funkcję Konsula Generalnego Rzeczpospolitej Polskiej. Mając 53 lata, 11 listopada 1947 roku wstąpiła do Domu Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego. Poświęciła się misji krzewienia oświaty w środowisku polonijnym. Szczególną opieką otaczała przybyłych po II wojnie rodaków – odwiedzała, pocieszała, wspomagała nauczała i przygotowywała ich dzieci do I-Komunii Świętej. Poświęcała się działalności charytatywnej, każdy zawsze mógł liczyć na jej pomoc. W parafii św. Wincentego kontynuowała rozpoczętą jeszcze w Głuchowie, pracę organiczną. Organizowała dla dzieci, młodzieży i dorosłych wywodzących się ze środowisk polonijnych kursy kroju, szycia, malowania, robót ręcznych w celu przygotowania ich do pracy i życia na obcej ziemi. Dużo czasu poświęcała na podtrzymywanie tradycji narodowych i religijnych, łączyła Rodaków w miłości braterskiej i starała się by nie utracili swej tożsamości. Mówiono o Niej, że stała się dobrym duchem miejscowej Polonii.
Była aktywna do swych ostatnich dni, zasnęła cicho i spokojnie – tak jak cicho i spokojnie żyła - 10 września 1988 roku, w wieku 94 lat. Została pochowana na Cmentarzy Parafialnym w Orleansie pod Kurytybą.
W związku z podjęciem uchwały przez Radę Miejską Czempinia i nadaniem imienia naszej szkole, ogłaszam konkurs na aranżację ścianki/miejsca poświęconego patronce. Regulamin znajduje się poniżej.
Konkurs_na_projekt_ściany_patrona.pdf
Mirosława Kajoch